﻿<title_newspaper=”Trybuna Ludu”> 
<title_article=”Drogi kultury”> 
<author_1=”Barbara Olszewska”>
<author_2=””> 
<language=”pl”> 
<style=”press”>
<year="1954">
<month="11">
<date=”1954-11-29”>
<period=”d”>
<status=”1_obieg”>
<support=”paper”>
Felicja Kosiniakowa, jedna z najbardziej utalentowanych malarek zalipiańskich, włączyła egzotycznego ptaka do rodzimych wzorów. Papugę malowały jej córki, malował syn. Ale już nie jako pamiątkę smutnej ojcowskiej podróży. Jako wesołego zwiastuna szczęścia.
Lodzia Kosiniak poszła z malowanej izby do Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i pisze w swoim życiorysie: „Polska Ludowa wyniosła mnie na studentkę bez większego z mej strony bohaterstwa”. Sławek Kosiniak studiuje w Krakowie architekturę. Jeszcze tylko najmłodsza Stefa maluje z matką „wieńce”, „gwiazdy”, „rózgi” na powale. Ale i ona wie, że teraz talenty się nie marnują. Wie o tym również jej matka. Trudno jej wyrazić to, co czuje, więc mówi najprościej: — Jak patrzę na moje dzieci, to się ze mną coś robi...
Pewnego dnia właśnie „coś się z nią zrobiło”. W kolorowym domu wszczął się ruch. Kosiniakowa z córką przestawia meble, sprzątała izby, wyniosła łóżko do ogrodu — było jeszcze lato. A potem poszła do sołtysa i ofiarowała swój dom na siedzibę Gromadzkiej Rady Narodowej. — Wolę mieszkać u kogoś kątem, wolę spać pod gołym niebem, niżby miało nie być Rady w Zalipiu! 
Jednakże nie trzeba było korzystać z wzruszającej ofiary Kosiniakowej. W Zalipiu znalazło się pięć innych rzeczywiście wolnych izb. Ale żadna z nich nie wydała się godna na przyjęcie Rady. Toteż Curyłowa i Kosiniakowa — z sołtysem, którego nietrudno było przekonać — obeszły całą wieś i zaproponowały: zbudujemy dom dla naszej Rady, a zarazem i dla świetlicy. 
Nikt nie odmówił udziału w budowie, ani pieniędzy, ani pracy. Dla Rady Zalipie jest gotowe na wszystko. A świetlica? Przecież to dawne marzenia zalipian. W przeszłym roku młodzież ułożyła piosenkę o elektryfikacji Zalipia, o radości, którą wniosło światło na wieś. Ale za tym światłem powinno przyjść jeszcze silniejsze światło kultury. Piosenka kończyła się prośbą o świetlicę.
</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>
